SPEELGOED

Mijn vorige blog was de eerste les uit de on-line cursus “Zomerlevensreis” van Heleen Bosma. Ik krijg in deze cursus 20 schrijfingangen om helemaal mee los te gaan. Ze geeft tips en adviezen maar hoe je ermee aan de slag gaat is helemaal aan jezelf.

Het tweede onderwerp is dus speelgoed en om heel eerlijk te zijn vind ik dit best een moeilijk onderwerp want als ik terugdenk aan mijn kindertijd kan ik me niet herinneren dat ik echt een favoriet stuk speelgoed had waar ik altijd mee speelde, volgens mij had ik zelfs geen favoriete knuffel, zelfs niet in die lange periode dat ik als kind in het ziekenhuis heb gelegen. In mijn herinnering was ik vooral aan het lezen en vanaf mijn 10^e ook aan het schrijven, ik kreeg voor mijn tiende verjaardag namelijk mijn eerste dagboek van mijn tante; zachtgeel leer, met een slotje. En je hebt wat te schrijven op die leeftijd hoor, haha. Maar daarmee is wel mijn liefde voor het schrijven begonnen. Maar speelgoed….

Dan bel je dus je moeder om haar te vragen of ik als kind nog iets anders deed dan lezen. Ja dus, ik ben toch echt een poppenmoedertje geweest met alles erop en eraan, poppenwagen, poppenbedje en een paar poppen kan ik me ook nog wel herinneren. Eén pop zit zelfs nog op de vensterbank en ik vind haar nog steeds prachtig. Ik heb haar met kerst gekregen, ik denk toen ik negen of tien was, een pop met een kleurtje zag je niet vaak en deze was echt glamorous. De pop kreeg in van mijn omi en opi en mijn tante (ja, die van het dagboek) had prachtige kleertjes gemaakt. Ik ben bang dat ze inmiddels al jaren dezelfde outfit draagt maar haar haren zijn nog net zo mooi en glanzend als toen. Ze heeft vast een naam gehad maar die kan ik me niet herinneren. Ik realiseer mij opeens hoe grappig het eigenlijk is dat ik met kerst een pop kreeg en 8 maanden later opeens oud genoeg was voor een dagboek en ik blijkbaar evenveel plezier aan beide beleefde. 

 Er was nog wel een keer een incidentje met speelgoed (nog steeds rond mijn 9^e of 10^e) maar dat bewaar ik voor een blog in november.

Al schrijvend merk ik dat ik me heel veel dingen niet kan herinneren. Ik weet dat de vele en soms lange narcoses die ik heb gehad daar voor een groot deel debet aan zijn en dat vind ik soms best lastig. Gelukkig heb ik een broertje die zich echt ontzettend veel kan herinneren dus misschien moet ik eens een speelgoedgesprek met hem gaan voeren.