Lentegedichtje

foto via pinterest

Ik ben zeer zeker geen dichter maar zo af en toe rolt er iets uit mijn pen. Soms maar 3 regels, soms een paar meer en soms alleen maar wat rijmelarij. Vanmiddag stond dit zomaar op papier. Ik ben dolblij als het weer lente wordt maar het heeft ook wat nadelen.

Kleine sprietjes boven de grond

tere blaadjes aan de bomen

kwetterende vogeltjes

er zit iets aan te komen.

Jonge bloesem die ontspruit

tranende ogen, je proest het uit

Daar is de lente dan die in al haar pracht

niet aan jouw hooikoorts heeft gedacht

Zomertijd (mij niet bellen)

Het is inmiddels een week geleden dat de zomertijd weer is ingegaan.  En die week heb ik nodig gehad om mijn gestolen uur weer  bij te trekken in mijn bioritme. 

Jaja, ik weet dat heel veel mensen nergens last van hebben maar ik dus wel. Ik word wakker en dan blijkt het al 9 uur te zijn want mijn biologisch klokje staat nog op 8 uur (kom maar op met jullie commentaar) ik ben een dieseltje in de ochtend dus je kunt je voorstellen dat ik de hele dag achter mezelf aanloop. Dan maar een wekker zetten en de tijd beetje bij beetje naar elkaar toetrekken. 

Die ene week ben ik bekaf, moet ik 's middags een uurtje liggen en val 's avonds om  van de slaap. Dan is er op de nacht dat ik als in een coma 9 uur lig te slapen, volgt er een duffe dag en dan ben ik er weer. Nee, voor mij hoeft dat geschuif met de tijd niet. En dan te bedenken dat de reden waarom dit ooit is ingevoerd inmiddels achterhaald is!

Wat mij betreft mag dit heel snel afgeschaft worden; zomertijd?  Mij niet bellen!